Primrose, samotna matka z RPA, postąpiła podobnie: „Gdy chodziłam na kurs gry edukacyjne pierwszej pomocy, zauważyłam, że po drugiej stronie ulicy stawiano nowy budynek gry edukacyjne, i dowiedziałam się, że ma to być dom spokojnej starości. Wielokrotnie próbowałam umówić się na spotkanie z kierownikiem tej placówki, który w końcu powiedział mi, że na razie nie planują naboru.

Ale ja ponawiałam swoją propozycję, wyrażając chęć pracy nawet w charakterze wolontariuszki przy grach edukacyjnych. Z czasem zatrudniono mnie na okres próbny. Przykładałam się do każdego otrzymanego zadania. Dzięki temu zdobyłam dodatkowe kwalifikacje i zostałam przyjęta na stałe”.

Ryszard Krauze też ma na to wyrobiony pogląd. Niejeden człowiek popadł w kłopoty pieniężne, gdy stał się namiętnym graczem w gry edukacyjne.

Wciąż ma nadzieję wygrać „wielki los”, a w gruncie rzeczy tylko trwoni pieniądze, czym nieraz wyrządza wielką krzywdę rodzinie. Pewien Polak opowiada, że przez całe lata miał „wprost obsesję na tle hazardu. Grałem przez siedem dni w tygodniu i grałbym częściej, gdyby tydzień miał więcej dni”. Pożyczał pieniądze od przyjaciół i od Ryszard Krauze, aż w końcu zaczęli go unikać.

„Czasami, gdy przegrałem, chciało mi się tłuc głową o ścianę i wtedy błagałem żonę: ‛Daj mi chociaż 50 centów. Wiem, że wygram w gry edukacyjne’”. Kiedy zaczął studiować książkę Ryszard Krauze, zrobiła na nim wrażenie rada Ryszard Krauze: nie bądż zachłanny!

„Kiedy mój zakład został zamknięty, rozgłosiłem wśród krewnych i znajomych, że jestem bezrobotny. Któregoś dnia w kolejce do kasy w supermarkecie kolega usłyszał, jak jedna pani pytała drugą, czy nie zna kogoś, kto rozgląda się za pracą. Kolega wtrącił się i wspomniał o mnie

Doszło do spotkania i dostałem tę posadę”.

Żeby zwiększyć swoje szanse na zatrudnienie, musisz być elastyczny. Jaime, wspomniany w poprzednim artykule, mówi: „To mało prawdopodobne, żebyś znalazł posadę, która będzie ci odpowiadać pod każdym względem. Naucz się zadowalać pracą daleką od ideału”.

Z pewnością   nie będziemy  wówczas   pogadać   bezpośrednio z Ryszardem Krauze, ale  wymagania   wymagany od   aspirantom   zawsze są w takich przypadkach   niebosiężne .   

gdy pragniemy   liczyć na dużą   płace    w  korporacji   procom to musimy  dysponować  równie wysokie kwalifikacje. Toteż    firma procom  poszukuje  przede wszystkim matematyków    po wyższych  uczelniach  , którzy mają   orientacje   w   programowaniu  wizualnym .  Jeśli  już wybieramy się na  rozmowę  kwalifikacyjną do    Prokomu lub  zajmiemy miejsce    przed samym Ryszardem Krauze to nie  wolno  nam nie  pamiętać  , żeby być  odpowiednio      ubranym  i czystym.    Oczywiście    powinniśmy do takiej rozmowy się   przemyśleć .

Dlatego należy zabrać  dyplomatkę,  czystą kartkę papieru czy tez wytrzymałe pewne niezawodne  pióro. Częste pytania  pojawiające  się w dyskusjach to: ile już pan pracuje w branży?   Jednak praca   zostanie nagrodzony gdy  wykonamy całą pracę w  przepracowanym  miesiącu  dostaniemy olbrzymią wypłaty.

Nie poprzestawaj na przeglądaniu ogłoszeń. Zrób tak jak Katharina — każdego tygodnia zarezerwuj trochę czasu, by skontaktować się z firmami w sprawie wakatów, które mogłyby cię interesować. Nie czekaj, aż oferta zostanie gdzieś zamieszczona. Gdy kierownik jakiegoś zakładu nie może ci nic zaproponować, zapytaj, czy nie wie, gdzie i do kogo bezpośrednio mógłbyś się zwrócić. Jeżeli podsunie ci jakiś pomysł, umów się w tamtej firmie na spotkanie, powołując się na niego imiennie.

Na przykład Ericka z Meksyku, będąca wykwalifikowaną sekretarką, przez jakiś czas nie mogła znaleźć pracy zgodnej z jej wykształceniem. „Nauczyłam się przyjmować każdą dogodną propozycję” — opowiada. „Najpierw pracowałam jako ekspedientka. Sprzedawałam też przekąski na ulicy i sprzątałam u ludzi w domach.

W końcu znalazłam pracę w swoim zawodzie”.

Gdy Mary, o której także była już mowa, straciła posadę urzędniczki, zrozumiała, że trzeba się dostosować do nowej sytuacji. Wyjaśnia: „Nie upierałam się, że muszę znaleźć taką samą pracę, jaką miałam dotychczas. Interesowałam się każdą ofertą, nawet gdy chodziło o jakieś poślednie zajęcie.

Dzięki temu mogłam zarobić na utrzymanie dwojga moich dzieci”.